By móc głębiej oddychać

Fajnie jest mi być wolną. Poza tęsknotą za Nim, ale to już właściwie od pewnego czasu stan permanentny, więc chyba w jakiś tam sposób się przyzwyczaiłam. Czasem zaboli jak pchnięcie sztyletem prosto w serce, trochę kwękam, trochę utyskuję, czasem teatralnie zaszlocham przy moim psie. Ale w sumie da się z tym żyć. "Jak widać można żyć bez powietrza". Pewnie, gdy będę na wakacjach wśród ludzi, którzy będą mi opowiadać o jakichś trywialnych pierdołach, mieć w dupie moje wnętrze i wyjeżdżać z oczekiwaniami: Wera to, Wera tamto, Wera sramto, wtedy pewnie najboleśniej poczuję Jego brak i w środku będę miauczeć i płakać za R. To jest osoba, z którą mogłabym siedzieć całą noc, pić wino albo i coś mocniejszego, rozmawiać i wydurniać się. Ale cóż zrobić jeśli mam wrażenie, że on nie chce i nie potrzebuje nic ponad to co jest było teraz. Nie wykluczam tego, że może być ono mylne. Sam mi kiedyś powiedział, że chciałby się ze mną upić. A ja nie powinnam odbierać sobie prawa do ubogacania cudzego życia. Teraz jest idealny czas na to, by uwalniać siłę, którą mam w sobie, by wzmacniać nadwątlone nieco poczucie własnej wartości, by uwalniać się od lęków, by afirmować. Myślę, że te długie wakacje to najlepszy moment, by poświęcić sobie więcej czasu, by bardziej się sobą zająć, by odnaleźć w sobie siłę i przetransformować swój sposób myślenia. Kto wie, może już niedługo będę miała odwagę, by jednak zaproponować mu jakieś miłe spotkanie. Skoro przecież jestem wolna i mogę robić wszystko na co mam ochotę. 
Poza tym to dylematy. Czy próbować z pracą, czy odpuścić i pojechać nad morze, a może nawet do Portugalii? (Nie chcę nic mówić, ale jeśli się uda, to pojedziemy z przyjaciółką do Palestyny *.* Wszystko będę wiedzieć już w niedzielę). Powoli organizuję sobie przedsięwzięcia na ten czas, więcej czytam, więcej piszę, oglądam "Wikingów" (Floki to moja ulubiona postać ^^). Cieszę się, że mam wakacje.

Znam ten zespół już od zeszłych wakacji. W ich muzyce jest jakaś taka naturalna lekkość, coś, co aż niesie. Poza tym, jakiś czas po tym, jak zaczęłam ich słuchać, poznałam także ich życiową filozofię. A to, jak ci muzycy się ruszają naprawdę mnie fascynuje. Z taką lekkością, płynnością, gracją, jak jakieś elfy, jak koty, jakby mieli zaraz odlecieć :D Czegoś takiego jeszcze naprawdę nie widziałam. Zwłaszcza wokalista jest niemożliwy :D.